viernes, 19 de mayo de 2017

San Andrés de Teixido

Esta, é una aldea da parroquia de Régoa,  no municipio de cedeira, na serra da Capelada, cerca dos acantilados sobre o mar.
Neste lugar encontramos un famoso lugar de peregrinación, que é o santuario do mesmo nome, famoso en parte polo seu dito: “ vai de morto quen non foi de vivo”.


De camiño ó santuario, os romeros tiñan a costume de tirar pedras nos túmulos ou “milladoiros”, que se encontraban  a ambos os dous lados.
A lenda di, que as pedras “ hablarán no xuízo final “, para dicir que almas cumpriron coa promesa de ir a San Andrés de Teixido.
Os milladoiros son montones de pedras que os romeros van deixando en determinados lugares como próximos a un santuario, cruces de camiños..etc.
Nas proximidades a San Andrés, encontramos media docena de milladoiros, formados por miles de pedras que os peregrinos foran tirando e depositando ó longo de séculos.
É posible que os milladoiros que encontramos en San Andrés, sexan os únicos en todo a mundo con as mesmas características.
Esta costume, aínda se mantén na actualidade, grazás ós romeros  que seguén a tradición, e realizan o camiño ó santuario, como se demostra no extraordinario milladoiro que hay no lugar “ O campo do Choíño”, na chamada “ Costa Pequena”.
Esta vella costume, crese que puido comezar a partir da Idade de Hierro, coa cultura castreña, aínda que o primeiro rexistro de peregrinación, data de 1931, co testamento dunha señora de Viveiro.